Ortoptyka

Dział okulistyki, który zajmuje się badaniem i leczeniem zaburzeń ustawienia i ruchów gałek ocznych. Podstawą postępowania terapeutycznego są ćwiczenia poprawiające prace mięśni oka oraz ćwiczenia, dzięki którym wytwarzają się skojarzone ruchy gałek ocznych poprawiających odbieranie wrażeń wzrokowych.

Ćwiczenia te mają zatem na celu poprawę koordynacji całego procesu widzenia, na który składa się percepcja oczna, interpretacja mózgowa obrazu, ruch mięśni gałkoruchowych i kontrolujące je ośrodki mózgowe. Celem tych ćwiczeń jest reedukacja i uzyskanie widzenia obuocznego.

Zaburzenia akomodacji oka i widzenia obuocznego mogą powodować trudności w nauce pisania i czytania. Wystarczającymi symptomami wskazującymi na konieczność badań układu akomodacyjnego jest niechęć dziecka do czytania, trudności w koncentracji uwagi i wynikające z nich słabe postępy w nauce, które w procesie badań psychologicznych mogą być zdefiniowane jako dysleksja, choć w rzeczywistości mogą mieć swe podłoże w problemach akomodacyjnych oka. Mylenie zaburzeń akomodacji z dysleksją ma charakter masowy. Wskazują również na powiązania problemów akomodacyjnych z zespołem nadpobudliwości psychoruchowych na poziomie zaburzeń koncentracji uwagi. Objawy zaburzeń akomodacyjnych oka są tożsame z objawami zaburzeń koncentracji. Dziecko, które źle widzi nie potrafi koncentrować się na nauce, nie czyta ze zrozumieniem, nie rozwiązuje zadań, nie nadąża w czytaniu za dziećmi w klasie, itd. Końcowym efektem psychologicznym zaburzeń akomodacyjnych oka, podobnie jak w przypadku dysleksji i problemów z koncentracją uwagi – jest obniżona samoocena i nieumiejętność funkcjonowania w społeczeństwie.

OBJAWY zaburzeń akomodacji oka i widzenia obuocznego:

a) Pisanie:

trudności z utrzymaniem pisma w liniaturze zeszytu,

trudności w przepisywaniu,

trudności w pisaniu ze słuchu,

mylenie liter b-p, d-b, d-g, u-n, m-w, n-w (inwersja statyczna) s-z, dz-c, sz-s, o-a, ł-l, ę-e

opuszczanie drobnych elementów liter, gubienie liter, opuszczanie końcówek i cząstek wyrazów

zniekształcanie graficznej strony pisma

wolne tempo pisania

złe rozmieszczenie pracy pisemnej w przestrzeni;

b) Czytanie:

wolne tempo, niepewne, „wymęczone”,

błędy w czytaniu: zamiana liter, opuszczanie liter, zamiana brzmienia, nieprawidłowe odczytywanie całych wyrazów

trudności we właściwej intonacji czytanej treści – zbytnia koncentracja na technice obniża rozumienie czytanej treści

rozpoznawanie napisów po cechach przypadkowych – zgadywanie

opuszczanie linii lub odczytanie jej ponownie, gubienie miejsca czytania;

opuszczanie całego wiersza

zmiana kolejności liter i wyrazów,

przestawianie liter w wyrazie, co zmienia jego sens;

niechęć do czytania, zwłaszcza głośnego.